Een opsporingsactie in centraal Polen kreeg een opvallende wending door een onverwacht eerlijke opmerking van een kind. Agenten troffen een veroordeelde man aan in een slaapbank, nadat zijn zesjarige kind vertelde waar hij zich had verstopt.

Politie zocht man die gevangenisstraf moest uitzitten

De Poolse politie heeft op zondag 18 januari 2026 een 35-jarige man aangehouden die werd gezocht omdat hij nog een gevangenisstraf moest uitzitten voor een levensdelict. De aanhouding vond plaats in de gemeente Wola Krzysztoporska, in de regio Lodz, niet ver van de stad Piotrkow Trybunalski.

Volgens de politie ontvingen agenten van het lokale bureau informatie dat de man zich mogelijk ophield in een van de dorpen binnen die gemeente. Op basis van die tip gingen zij naar een woning waar hij volgens de aanwijzingen zou kunnen zitten.

Bij aankomst troffen de agenten de partner van de man aan. Zij verklaarde dat hij niet in huis was. Omdat de politie aanwijzingen had dat de gezochte persoon zich toch op het adres kon bevinden, besloten de agenten de woning te controleren.

“Papa speelt verstoppertje”

Tijdens die controle kwam een kind van zes jaar de ruimte binnen. Agenten spraken het kind aan en vroegen naar de vader. Het antwoord was kort en zeer duidelijk: het kind zei dat “papa verstoppertje speelde” en wees naar een slaapbank in de woning.

De agenten richtten zich vervolgens op de slaapbank (omschreven als een ‘versalka’, een bank met opbergruimte). Ze controleerden het gedeelte waar doorgaans beddengoed wordt opgeborgen. In die opbergruimte troffen zij de man aan, liggend in het vak voor linnengoed.

De politie kon hem daarop direct aanhouden. Over verzet bij de arrestatie is in de politie-mededeling niets gemeld.

Overgebracht na arrestatie

Na de vondst in de slaapbank is de man meegenomen door de politie. Daarmee kwam de zoektocht tot een einde en kan hij zijn straf alsnog ondergaan. De Poolse politie spreekt in haar bericht van “de komende jaren” die hij in detentie zal doorbrengen.

In Poolse en internationale berichtgeving leidde vooral het moment met het kind tot veel aandacht: de opmerking was niet bedoeld om iemand te verraden, maar kwam voort uit kinderlijke vanzelfsprekendheid. Juist die onschuldige uitleg maakte voor agenten meteen duidelijk waar zij moesten kijken.